کابل اپتیکال SPDIF چیست

نوشته شده توسط SATSHOP در ۱۶ آذر ۱۳۹۰ 3:51 ب.ظ 1,445 views

با سلام

ابتدا توضیحاتی مقدمه ای درباره این خروجی(s/pdif) خدمت شما عرض میکنم:

این خروجی در پشت اکثر رسیورها قرار دارد منتها اکثر قریب به ۹۰ درصد هم وطنان از معجزه صدای این خروجی بی اطلاع هستند و نمی دونند که چه صدای رسایی را می توانند از این خروجی داشته باشند. کلمه SPDIF، در اصل مخفف Sony/Philips Digital Interconnect Format است که برخی بنام Sony Philips Digital Interface نیز میشناسند. همچنین که از اسم این کلمه بر می آید، این پروتوکل ارتباطی توسط سونی و فیلیپس معرفی شده است که طبق IEC 60958 استاندارد شده است. استاندارد SPDIF، با کمی تغییر، بر طبق استاندارد قدیمی تری بنام AES/EBU است که در سیستم های صوتی حرفه ای مورد استفاده قرار میگرفت. 

این خروجی صدای Dolby را برای شما پخش می کند، به طور مثال اگر شما یک Flash داشته باشید که در آن یک فیلم ذخیره شده باشد و فیلم مذکور دارای سیستم دالبی باشد ، شما می توانید از این خروجی استفاده کرده و با وصل آن به یک سینمای خانگی از صدای تفکیک شده و دالبی فیلم مذکور لذت ببرید ، چون اگر بخواهید از صدای خود تلویزیون استفاده کنید ، تلویزیون به تنهایی قادر نیست که صدای دالبی را برای شما پخش کند.

اما میرم سر اصل مطلب و اینکه این خروجی چه تاثیری در رسیور دارد:

این خروجی صدای Dolby را برای شما پخش می کند، به طور مثال اگر شما یک Flash داشته باشید که در آن یک فیلم ذخیره شده باشد و فیلم مذکور دارای سیستم دالبی باشد ، شما می توانید از این خروجی استفاده کرده و با وصل آن به یک سینمای خانگی از صدای تفکیک شده و دالبی فیلم مذکور لذت ببرید ، چون اگر بخواهید از صدای خود تلویزیون استفاده کنید ، تلویزیون به تنهایی قادر نیست که صدای دالبی را برای شما پخش کند.

یا اگر با کابل مربوطه به این وروردیش  به سینما خانگی شما وصل شود میتوانید صدای دیجیتال معجزه آسای ۱به۵ را از طریق سینما خانگی تان داشته باشید مخصوصا کسانی که دارای رسیورهای اچ دی هستند یک سری از کانالهای اچ دی دارای سیستم صدای ac3 هستند که صدای فوق العاده زیبا به شما خواهد داد.

هم اکنون این کابل نیز برای فروش برای شما هم وطن عزیز موجود می باشد.


برچسب ‎ها:،،،،،،،،،،،
ارسال شده در تلویزیون های LCD LED Plasma،فروش لوازم جانبی | ۳ نظر

نکاتی مهم برای خرید تلویزیون ال‌سی‌دی

نوشته شده توسط SATSHOP در ۲۰ مهر ۱۳۹۰ 9:10 ق.ظ 1,878 views



نکاتی مهم برای خرید تلویزیون ال‌سی‌دی

امروزه با پیشرفت تکنولوژی های استفاده شده در فیلم ها خرید تلویزیون های LED و LCD جزو خریدهای بسیار ضروری برای هر خانواده شده است. شما حتی اگر بخواهید یک فیلم با کیفیت HD را در تلویزون های قدیمی (CRT) ببینید ، شاید تفاوت چندانی با فیلم های بی کیفیت VCD نداشته باشد. برای لذت بردن از کیفیت این ویدیو ها شما به یک تلویزیون LCD و یا LED با رزولوشن بالا نیاز دارید.

اما برای اینکار فقط یک راه دارید و آن این است که بدانید چه میخواهید بخرید.

اکثریت خانواده ها با مراجعه به فروشگاه ها اقدام به خرید این اجناس گران قیمت مینمایند ، و فروشنده با حرف های پیش پا افتاده ای مثل : ” به پسر عموم هم دادم خیلی عالیه و … ” اقدام به معرفی امکانات این دستگاه ها مینمایند. اما شاید بهتر باشد کمی با چشمان بازتر و دقیق تر اقدام به خرید این اقلام نماییم. پس با ما باشید تا در ادامه مطلب روش دقیق خرید این دستگاه ها را یاد بگیریم و انتخابی صحیح انجام دهیم.

بودجه، فاکتور اصلی
برای بسیاری از ما، بودجه همیشه اولین و مهم‌ترین عامل است و براساس بودجه انتخاب خود را مشخص می‌کنیم. قبل از رفتن به بازار و مشاهده مدل‌های مختلف و البته جذاب! ابتدا میزان هزینه‌ای را که برای این کار در نظر گرفته‌اید، مشخص کنید.
به خاطر داشته باشید مقدار بودجه می‌تواند کاملا محدوده انتخاب شما را عوض کند. اندازه و سایز تلویزیون‌های ال‌سی‌دی رابطه‌ای مستقیم با قیمت دارد (با فرض یکسان بودن مشخصات)؛ هر قدر صفحه تلویزیون بزرگ‌تر باشد، قیمت آن نیز بالاتر می‌رود، البته امکانات و فناوری‌های به کار رفته نیز تاثیر زیادی در کاهش و یا افزایش قیمت یک محصول دارند.
البته ممکن است تلویزیون‌هایی با اندازه و ویژگی‌های نسبتا یکسان ولی با قیمت‌های مختلف در بازار پیدا کنید که دلیلش چیزی جز معروفیت کمپانی سازنده نخواهد بود.

اندازه
اندازه تلویزیون به میزان زیادی بستگی به فضای اتاقی که قرار است در آن نصب شود دارد و البته به میزان بودجه! در ال‌سی‌دی کیفیت تصویر به فاصله و زاویه دید شما از تلویزیون ارتباط زیادی دارد. برای انتخاب سایز مناسب با فضای اتاق بهتر است از فرمول زیر استفاده کنید. این فرمول می‌تواند حداقل فاصله نشستن تا تلویزیون را نیز مشخص کند:
اندازه صفحه تلویزیون بر حسب اینچ *۲ = حداقل فاصله‌ای که جلوی تلویزیون باید خالی باشد.
فقط یادتان باشد که این اندازه بر حسب اینچ است و با ضرب کردن آن در عدد۲٫۵۴ بهترین مسافت دید بر حسب سانتی‌متر به دست می‌آید. به طور مثال برای ال‌سی‌دی ۴۲ اینچ، حداقل فاصله تا تلویزیون در حدود ۲۱۳ سانتی‌متر است.
رعایت فاصله مناسب بسیار اهمیت دارد. اگر بیش از اندازه به صفحه تلویزیون نزدیک شوید، تصاویر را آن طور که باید نمی‌بینید و به خصوص لبه‌های تصویر را به صورت دندانه‌دار مشا

هده می‌کنید.

شکل ۱: این تصویر حداقل فاصله تا تلویزیون را نشان می‌دهد

 

رزولوشن
همانطور که می‌دانید رزولوشن، میزان وضوح تصویر را مشخص می‌کند.
به عنوان مثال رزولوشن ۷۲۰ * ۱۲۸۰ را در نظر بگیرید: عدد اول (۱۲۸۰) نماینده تعداد ستون‌ها و عدد دوم نماینده (۷۲۰) تعداد سطرها است. این میزان هر قدر بیشتر باشد، یعنی تعداد پیکسل‌ها بیشتر شده و در نتیجه وضوح تصویر بیشتر می‌شود.
در خصوص رزولوشن تلویزیون‌های ال‌سی‌دی، دو واژه بسیار استفاده می‌شود:
HD و FULL HD

)HDسرواژه عبارت High Definition است). در تلویزیون‌های HD، رزولوشن تصویر در دو اندازه ۷۲۰ × ۱۲۸۰ و ۷۶۸ * ۱۳۶۶ و در تلویزیون‌های Full HD رزولوشن ۱۰۸۰ * ۱۹۲۰ است. در بسیاری از کاتالوگ‌ها و سایت‌ها از دو عبارت ۷۲۰p و ۱۰۸۰i (در بعضی موارد ۱۰۸۰p) استفاده می‌کنند که ۷۲۰p مترادف HD و ۱۰۸۰i مترادف با Full HD است.
اشاره : در ادامه در خصوص حروف i و p که در انتهای دو عدد ۷۲۰ و ۱۰۸۰ آمده توضیح خواهیم داد.

همانطور که می‌دانید نسبت تصویر یا همان Aspect Ratio در تلویزیون‌های معمولی لامپی ۴:۳ است. یعنی نسبت طول به عرض در صفحه این تلویزیون‌ها ۴ به ۳ است. اما در تلویزیون‌های ال‌سی‌دی این نسبت به ۱۶:۹ تغییر کرده و صفحه نمایش آنها مستطیل شکل شده است که به آنها اصطلاحا WideScreen (صفحه پهن) نیز گفته می‌شود.
با توجه به این موضوع اگر فراموش کرده باشید که رزولوشن تصویر در تلویزیون‌های ۱۰۸۰i (تلویزیون‌های Full HD) چقدر است به راحتی می‌توانید آن را با یک ضرب و تقسیم ساده به دست آورید:
با توجه به اینکه نسبت تصویر در تلویزیون‌های ال‌سی‌دی ۱۶:۹ است، بنابراین با ضرب عدد ۱۰۸۰ در عدد ۱۶ و تقسیم آن بر عدد ۹ می‌توانید به عدد ۱۹۲۰ برسید


(۱۰۸۰ * ۱۹۲۰).


شکل ۲: نمایی نزدیک از یک تصویر در تلویزیون‌های ال‌سی‌دی از نوع  Full HD


 

شکل ۳: نمایی نزدیک از یک تصویر در تلویزیون‌های HD

 


نکته: بسیاری از شبکه‌های ماهواره‌ای و فیلم‌های دی‌وی‌دی از نسبت تصویر ۱۶:۹ پشتیبانی می‌کنند اما شبکه‌های تلویزیونی داخلی ایران، هنوز از نسبت ۴:۳ استفاده می‌کنند. در این حالت اگر بخواهید شبکه‌های تلویزیونی داخلی را با فرمت Wide تماشا کنید، تصویر کمی کشیده می‌شود. اما تلویزیون‌های ال‌سی‌دی این امکان را دارند که تصاویر دریافتی را به صورت ۴:۳ نیز پخش کنند.

اگر رزولوشن تلویزیون‌های Full HD را در هم ضرب کنید به عدد ۲۰۷۳۶۰۰ میلیون پیکسل می‌رسیم به همین دلیل به آنها تلویزیون‌های ۲ مگاپیکسلی نیز اطلاق می‌شود. اما ۲ مگاپیکسل، در چه مصارفی به کار می‌آید؟
برای تماشای برنامه تلویزیون، ماهواره و دی‌وی‌دی، تلویزیون‌های HD مناسبند، اما برای فیلم‌های Blu-ray و همچنین کنسول‌های بازی پیشرفته مانند PSP 3 و Xbox 360 می‌توان از تلویزیون‌های ۲ مگاپیسکلی یعنی Full HD استفاده کرد.

کنتراست
کنتراست به زبان ساده میزان اختلاف بین تاریک‌ترین و روشن‌ترین قسمت یک تصویر است. هر قدر این اختلاف بیشتر باشد، رنگ‌هایی بهتر و بالطبع تصاویری شفاف‌تر و طبیعی‌تر خواهیم داشت.
کنتراست ۵۰۰۰:۱ حداقل مقداری است که باید در نظر بگیرید. البته امروزه در بازار با اعداد اعجاب‌انگیزی مواجه می‌شوید. کنتراست کمتر از ۵۰۰۰:۱ به خصوص برای تلویزیون‌های ۳۲ اینچ به بالا توصیه نمی‌شود.

نکته: برای تشخیص اختلاف کیفیت تصویر، بهترین کار اعتماد به چشمان خود است. در زمان خرید معمولا چندین مدل در اندازه‌های مختلف یک تصویر را پخش می‌کنند. شما می‌توانید با تمرکز روی هر تصویر اختلاف رنگ و شفافیت آنها را تشخیص دهید.

زمان پاسخ‌گویی
یکی از مواردی که در خرید ال‌سی‌دی باید به آن توجه داشت، مقدار زمان پاسخ‌گویی یا همان Response time است. Response time مدت زمانی است که طول می‌کشد تا یک پیکسل از حالت فعال (سیاه) به حالت غیرفعال (سفید) برسد و دوباره به حالت فعال (سیاه) بازگردد. این میزان بر حسب میلی‌ثانیه بیان می‌شود. به عنوان مثال اگر پیکسل در ۴ میلی‌‌ثانیه از سفید به سیاه تبدیل و سپس مجدداً در عرض ۴ میلی‌‌ثانیه به رنگ سیاه باز گردد، زمان پاسخ‌گویی آن برابر ۸ میلی‌ثانیه است.
زمان پاسخ‌گویی یکی از فاکتور‌های مهم در ال‌سی‌دی است، برای اینکه این ویژگی به میزان زیادی در نمایش تصاویر پرتحرک و سریع، تاثیرگذار است. در یک ال‌سی‌دی که زمان پاسخ‌گویی سریعی ندارد، در تصاویر پرتحرک (تصاویر ورزشی و فیلم‌های اکشن) سایه و یا شبحی از تصویر قبلی در صفحه باقی می‌ماند.
این میزان هر قدر کمتر باشد، ال‌سی‌دی در نمایش صحنه‌هایی با تصاویر سریع، بهتر عمل می‌کند.
در انتخاب تلویزیون بهتر است این میزان کمتر از ۸ میلی‌ثانیه ( بین ۴ تا ۵ میلی‌ثانیه) باشد، به خصوص اگر مسابقات ورزشی مانند اتومبیل‌رانی و فیلم‌های اکشن زیاد نگاه می‌کنید.

نرخ تازه‌‌سازی

در تلویزیون‌های معمولی لامپی (به دلیل ماهیتی که دارند) صفحه در هر ثانیه بین ۵۰ تا ۶۰ بار از بالا به پایین، خط به خط بازسازی (Refresh) می‌شود.
تعریف نرخ تازه‌سازی یا همان Refresh rate در ال‌سی‌دی با تعریف آن در تلویزیون‌های لامپی، کمی متفاوت است.
نرخ تازه‌سازی در ال‌سی‌دی، به تعداد فریمی که در ثانیه روی صفحه نمایش داده می‌شود، اطلاق می‌شود. به همین دلیل به آن Frame rate نیز گفته می‌شود. به عنوان مثال اگر نرخ تازه‌سازی یک ال‌سی‌دی، ۱۰۰ هرتز باشد یعنی اینکه در هر ثانیه می‌تواند ۱۰۰ فریم را نمایش دهد. اغلب تلویزیون‌های موجود در بازار ایران از نرخ تازه‌سازی ۵۰ تا ۶۰ هرتز برخوردارند. ۶۰ هرتز تقریبا مقدار خوبی است ولی وقتی صحبت از تصاویر سریع به میان می‌آید (به خصوص در تصاویر ورزشی) برای اینکه هیچ فریمی را از دست ندهید، تلویزیون‌هایی با نرخ تازه‌سازی ۱۰۰ تا ۱۲۰ هرتز انتخاب مناسبی‌ خواهند بود.

زاویه دید
این زاویه هر قدر بیشتر باشد، به شما این امکان را می‌دهد که با قرار گرفتن در کناره‌های صفحه نیز تصویر خوبی داشته باشید. البته بهترین حالت تماشای تلویزیون این است که روبه‌روی آن بنشینید.
بعضی از ال‌سی‌دی‌ها از زاویه دید مناسب ۱۷۸ درجه برخوردارند. اما برای خرید، حداقل زاویه ۱۶۰ درجه و یا همان ۸۰ درجه از مرکز میزان خوبی است.

ورودی‌ها
ورودی‌ها در تلویزیون یکی از مهم‌ترین مواردی هستند که باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشید. بهتر است ال‌سی‌دی انتخابی ۲ ورودی HDMI داشته باشد تا بتوانید دستگاه‌های جانبی HD‌ را به آن متصل کنید.
داشتن ورودی USB‌ به سلیقه شما بستگی دارد، البته وجود این ورودی خالی از لطف نیست. بعضی از ال‌سی‌دی‌ها نیز از کارت‌های حافظه پشتیبانی می‌کنند که کار دیدن عکس و فیلم‌هایی را که با دوربین تهیه شده‌اند بسیار راحت می‌کند.

تصویر در تصویر
قابلیت تصویر در تصویر یا همان PiP از امکاناتی است که مورد توجه گروهی از خریداران قرار دارد. همانطور که می‌دانید با این قابلیت می‌توان آن واحد دو تصویر از دو منبع مختلف (یکی آنتن و دیگری ورودی ویدیو) روی تلویزیون داشت. اگر دنبال آن هستید که هر دو تصویر را از کانال‌های تلویزیونی داشته باشید، باید تلویزیونی خریداری کنید که حتما دو تیونر داشته باشد. چون اغلب تلویزیون‌ها فقط یک تیونر دارند، معمولا می‌توان یک تصویر از تلویزیون و تصویر دیگر را از دستگاه‌هایی که به تلویزیون متصل کرده‌اید (مانند ویدیو، دی‌وی‌دی، دوربین و …. ) همزمان داشت.

مفهوم  pو i آخر اعداد
صفحه نمایش تلویزیون باید مرتب اسکن شود تا تصاویر شفاف‌تر و واضح‌تری ارایه دهد. تصاویر به دو روش اسکن یا به اصطلاح Refresh می‌شوند. اولین نوع اسکن که در تلویزیون‌های استاندارد استفاده می‌شود، به حالت یک خط در میان است، یعنی در هر اسکن یک‌بار کل خطوط فرد و در اسکن بعدی کل خطوط زوج پیمایش می‌شوند. به این نوع اسکن Interlace گفته می‌شود و حرف i نیز بیان‌گر همین کلمه است.
دومین روش، اسکن کل خطوط زوج و فرد باهم است، یعنی در هر بار اسکن تمام خطوط همزمان Refresh می‌شوند که به آن اسکن Progressive گفته می‌شود و حرف p نیز بیان‌گر همین کلمه است.

شکل ۴: تفاوت اسکن در روش Interlace نسبت به روش Progressive


گارانتی
سعی کنید تلویزیون خود را از نمایندگی‌های معتبر به همراه گارانتی اصلی تهیه کنید. شاید این مورد هزینه‌های بیشتری برای شما در بر داشته باشد اما مطمئنا این هزینه بیهوده نخواهد بود.

سخن پایانی
نکاتی که در این مقاله به آن پرداختیم، مواردی بود که در تمام تلویزیون‌ها مشترک است، از سونی و سامسونگ و ال‌جی گرفته تا پاناسونیک و جی‌وی‌سی‌ و … اما آنچه که باعث می‌شود، در شرایط مساوی یک مدل نسبت به مدل دیگر برتری داشته باشد، فناوری‌ خاص و گاهی منحصر به فرد است که بعضی از کمپانی‌ها در ساخت محصولات خود از آن بهره‌ می‌برند. از این قبیل فناوری‌ها می‌توان به موارد افزایش کیفیت صدا، کاهش نویز تصویر، پخش مستقیم فیلم از روی حافظه فلش و … اشاره کرد.
در پایان مشخصات به عنوان مثال مشخصات دو نمونه از تلویزیون‌های موجود در بازار ایران را نشان می‌دهیم تا بتوانید  بین مطالب این مقاله و مشخصات اعلام شده توسط شرکت‌های سازنده مقایسه‌ای داشته باشید.


برچسب ‎ها:
ارسال شده در تلویزیون های LCD LED Plasma | بدون نظر

همه‌ چیز در رابطه‌ با کابل HDMI

نوشته شده توسط SATSHOP در ۲۰ مهر ۱۳۹۰ 9:06 ق.ظ 1,835 views

همه‌ چیز در رابطه‌ با کابل HDMI

 

HDMI به عنوان اولین رابط انتقال دهنده همزمان صدا و تصویر در دنیا شناخته می شود که قادر است اطلاعات را به صورت غیر فشرده به وسایل صوتی تصویری هماهنگ با این رابط انتقال دهد

رابط پیشرفته High Definition Multimedia Interface در سال ۲۰۰۲ توسط یک کنسرسیوم بزرگ و صنعتی که متشکل از شرکت های بزرگی مانند فیلیپس، هیتاچی ، سونی ، توشیبا و شرکت های دیگر بود به بازار عرضه شد.

در مجموع HDMI به عنوان اولین رابط انتقال دهنده همزمان صدا و تصویر در دنیا شناخته می شود که قادر است اطلاعات را به صورت غیر فشرده به وسایل صوتی تصویری هماهنگ با این رابط انتقال دهد که این مسئله باعث حفظ کیفیت تصویر و صدا تا حد چشمگیری می شود.

 

با استفاده از کابلهای HDMI شما می تونید بهترین کیفیت صدا و تصویر را از تلویزیون HD خود بگیرید که برای پخش فیلم های Blu ray و HD-DVD خیلی مهم و حیاتی می باشد.

HDMI یا High-Definition Multimedia Interface که به معنی رابط مولتی مدیای با کیفیت بالاست، اولین و تنها رابط تجاری برای انتقال غیر فشرده همزمان تصویر و صدا بصورت دیجیتال است. با این سیستم، کاربران خانگی می توانند تنها با یک کابل تصاویر و صدای دیجیتال را به بهترین شکل ممکن دریافت نمایند و دارای یک سینمای خانگی با بهترین کیفیت باشند.

 

HDMI قابلیت انتقال تصویر و صدا را برای بسیاری از دستگاه های خانگی مانند DVD Player و یا تلویزیون های دیجیتال و حتی کامپیوتر ها با استفاده از تنها یک کابل فراهم می آورد.

HDMI قابلیت انتقال تصاویر را برای تمام حالت های ویدیویی از قبیل استاندارد و یا با کیفیت بالا  (HD: High-Definition) فراهم می آورد و در عین حال صدای دیجیتال را هم منتقل می کند. HDMI  هشت کانال صوتی را تا ۱۹۲kHz انتقال می دهد و تمامی فرمت های کنونی برای صدا از قبیل Dolby Digital و DTS را پشتیبانی می نماید.

تا بحال ۴ نسخه بروز شده و متفاوت از قبل ارایه شده که تنها قابلیتی که در تمامی این نسخه ها حفظ شده است،قابلیت سازگاری با نسخه های قبلی می باشد، به طوری که شما می تونید یک خروجی HDMI 1.2 را به راحتی به HDMI 1.3 وصل کنید و از قابلیت های نسخه ۱٫۲ که خروجی تصویر می باشد،استفاده نمایید.

انواع رابط HDMI:

 HDMI 1.0 این رابط در سال ۲۰۰۲ به بازار عرضه شد که از مشخصات فنی زیر پشتیبانی می کند :

۱-کابل تک برای انتقال صدا و تصویر با حداکثر انتقال اطلاعات ۴۹۰ مگابیت در ثانیه.

۲-انتقال بیش از ۱۶۵ میلیون پیکسل در ثانیه برای فرمت های تصویری.

۳-انتقال ۷ کانال صدا با دقت ۲۴ بیت ۱۹۲ کیلوهرتز(استاندارد صوتی DVD).

HDMI 1.1 : این رابط که در سال ۲۰۰۴ به بازار عرضه شد از مشخصات فنی زیر پشتیبانی می کند :

۱-قابلیت پشتیبانی از تکنولوژی های محافظتی در فرمت DVD Audio.

(سایر مشخصات مثل پهنای باند و کیفیت تصویر،همانند نسخه مادر یا قبلی می باشد).

HDMI 1.2 : این رابط در سال ۲۰۰۵ به بازار عرضه گردید گه از مشخصات فنی زیر پشتیبانی می کند :

۱-قابلیت پشتیبانی از دیسک های نوری Super Audio

2-امکانات ارتباط به منابعی مانند کامپیوتر.

۳-پشتیبانی از منابع تصویری و صوتی با ولتاژ پایین.

(سایر مشخصات مثل پهنای باند و کیفیت تصویر،همانند نسخه مادر یا قبلی می باشد).

HDMI 1.3 : این رابط آخرین نوع از این رابط پیشرفته است که در سال ۲۰۰۶ به بازار عرضه شد.

این رابط به عنوان پیشرفته ترین و بروزترین نسخه از رابط HDMI شناخته می شود که دارای مزایای کلی زیر است :

۱-کابل تک برای انتقال صدا و تصویر با حداکثر پهنای باند ۱٫۰۲ گیگابایت در ثانیه.

۲-افزایش عمق رنگ(پشتیبانی از دقت ۳۰،۳۶ و ۴۸ بیت برای عمق رنگ که فکر می کنم میشود ۲۸۱ میلیارد رنگ!)

۳-پشتیبانی از قابلیت هماهنگی(انطباق پذیری) صوتی.

۴-پشتیبانی از فرمت های صوتی Dolby True HD,DTS-HD برای اتصال به تقویت کننده های خارجی(منظور آمپلی فایرهایی با پشتیبانی از رابط HDMI است).

۵-پشتیبانی از فرمت استاندارد رنگ XVYCC

6-ارایه در نسخه کوچک برای اتصال به وسایلی مانند دوربین های دیجیتال.

مقایسه کلی بین نسخه ۱٫۲ و ۱٫۳

 پهنای باند : ۴۹۰ مگابایت در ثانیه <–> 1.02 گیگابایت در ثانیه

حداکثر قدرت تفکیک پذیری : ۱۰۸۰*۱۹۲۰ <–> 1440*2560 پیکسل

حداکثر عمق رنگ : ۲۴ <–> 48 بیت

حداکثر رنگ قابل پشتیبانی ۱۶٫۷ میلیون رنگ <–> 281 تریلیون رنگ

حداکثر نمونه برداری صوتی قابل پشتیبانی : ۲۴ بیت – ۱۹۲ کیلوهرتز <–> 24 بیت – ۷۶۸ کیلوهرتز.

HDMI با پهنای باند و سرعت بالا می تواند علاوه بر تصاویر تا ۸ کانال مجزای صوت را برای صداهای مجزای فراگیر انتقال دهد. در حالی که رابط‌های پیشین تصاویر، برای انتقال صوت نیاز به کابل‌های مجزایی داشتند و بسیاری از مردم از کابل‌های صوت RCA L/R استفاده می‌کردند(RCA L/R کابل‌های قرمز و سفیدی هستند که جهت انتقال صدای استریو – چپ و راست – استفاده می‌شوند).

کابل HDMI جایگزین تمامی کابل‌های درهم و برهم پشت دستگاه‌ها می‌شود.

HDMI استاندارد یعنی   type A دارای۱۹ سیم  و Type B آن ۲۹ سیم میباشد. 

Type B در کابردهای حرفه‌ای نظیر صنعت تصاویر متحرک یا انیمشن سازی استفاده می شود.

با توجه به قابلیت داخلی HDMI، هر دو نوع هوشمند هستند؛ دستگاه‌ها می‌توانند از طریق این رابط با هم در ارتباط باشند و با اطلاعات کمکی عملکرد مجزایی را به صورت یکپارچه آماده کنند. این مشخصه (کارکرد متقابل) در تکنولوژی های پیشین وجود نداشت.

 

تاثیر طول کابل های HDMI در کیفیت خروجی

برای استفاده های خانگی کابل های HDMI معمولا در طول های ۱ و ۱٫۵ متر عرضه می شوند هر چند که بسته به نیاز کابل های با طول ۴۰ متر هم ساخته می شوند.

سازندگان HDMI هیچ گونه محدودیتی را برای طول کابل های HDMI مشخص نکرده اند، به همین دلیل HDMI صرف نظر از طول کابل های ساخته شده یک سری شرایط برای کابل های تولیدی وضع کرده است و هر کابلی که دارای شرایط لازم باشد مورد تایید است و بنابراین با توجه به کیفیت و نوع مواد استفاده شده در کابل های HDMI کابل های با طول های متفاوتی هم تولید می شود که همگی مورد تایید هستند، اگر چه برای طول های بسیار زیاد استفاده از دستگاه های تقویت سیگنال HDMI مورد نیاز است.

مزایای استفاده از HDMI نسبت به کابل های کامپوننت (component) و S-Video و …

سیستم HDMI نسبت به بقیه روش های انتقال تصویر و صدا بهترین نتیجه را بدست می دهد.
از نظر کیفیت تصاویر، HDMI بهترین تصاویر را ارائه می دهد چون HDMI اطلاعات تصویر را بدون هیچ گونه فشرده سازی و بصورت دیجیتال منتقل می کند.

از نظر کیفیت صدا هم، HDMI بهترین خروجی صدا را فراهم می آورد چون صدای خروجی کاملا دیجیتال و دارای بهترین کیفیت ممکن است.

و از نظر راحتی کار هم استفاده از تنها یک سیم بجای استفاده از چندین کابل برای انتقال جداگانه تصاویر و صدا در سیستم های دیگر.

برای استفاده از HDMI هر ٢ دستگاه منبع (مثلا یک DVD یا سینمای خانوادگی) و مقصد (مثلا یک تلویزیون یا LCD) باید به این تکنولوژی مجهز باشد. آسان ترین راه هم برای تشخیص این که یک دستگاه از این تکنولوژی بهره مند است یا خیر، آن است که بررسی کنیم این وسایل دارای سوکت مخصوص HDMI هست یا خیر.

 این سیستم نسبت به بقیه روش های انتقال تصویر و صدا نتیجه بهتری را به همراه دارد چرا که Audio/Video/Optional Date را با هم از خود عبور می دهد.

از نظر راحتی کار هم استفاده از تنها یک سیستم به جای چندین کابل برای انتقال جداگانه تصویر و صدا در سیستم های دیگر، مناسب تر است. کابل HDMI دارای یک پورت رابط با ١٩ پین است و تمام دیتایی که از آن عبور می کند غیرفشرده اما رمز شده است.

سرعت ترنسفر یا انتقال دیتا در این پورت به بیش از ١٠ گیگابیت در ثانیه می رسد که در مقابل Fierwire 800  که در نهایت ٨٠٠ مگابیت در ثانیه است یا USB که ۴٨٠ مگابیت در ثانیه است، عدد بسیار بالایی می باشد، بنابراین اگر می خواهید تلویزیون بخرید، توجه به این نکته داشته باشید که از رابط HDMI پشتیبانی کند.

استفاده از روش HDMI برای اتصال کامپیوتر به تلویزیون

استفاده از کابل HDMIبهترین روش برای اتصال کامپیوتر به تلویزیون است. زیرا از لحاظ کیفیت دارای بهترین کیفیت است و این نوع اتصال صدا و تصویر را با هم انتقال می‌دهد که البته کامپیوترها ی معمولی این نوع اتصال را به هیچ عنوان پشتیبانی نمی‌کنند و این نوع اتصال مخصوص کامپیوتر‌ها و پخش کننده‌های است که برای اتصال به تلویزیون طراحی شده اند .این نوع اتصال ( HDMI ) توسط کارت‌های گرافیکی مثل کارت‌های گرافیکی nvidia سری ۸ پشتیبانی می‌شود و دارای خروجی HDMI می‌باشند و صدا به همراه تصویر توسط یک کابل نازک شبیه usb انتقال پیدا می‌کنند.تصویری از کابل HDMI را می‌توانید در زیر مشاهده کنید 

خلاصه:
 
سیستم HDMI اولین و تنها رابط برای انتقال غیرفشرده همزمان تصویر و صدا به صورت دیجیتال با کیفیت و سرعت بسیار بالا است.

یکی دو سالی است که بیشتر دستگاه‌های پیشرفته صوتی و تصویری به همراه این تکنولوژی عرضه می‌شوند.

به نظر می‌رسد این تکنولوژی به تدریج به جای سیستم‌های زرد، قرمز و سفید (AV) را که هنوز به همراه بعضی دستگاه‌های پخش صدا و تصویر عرضه می‌شود، خواهد گرفت.


برچسب ‎ها:،
ارسال شده در تلویزیون های LCD LED Plasma،عمومی ماهواره | بدون نظر

آیا تلویزیون‌های LED بهتر از LCD هستند؟

نوشته شده توسط SATSHOP در ۲۰ مهر ۱۳۹۰ 9:02 ق.ظ 1,676 views

آیا تلویزیون‌های LED بهتر از LCD هستند؟

نکته جالب اینجا است که برخی از شرکت‌های معتبر جهان توانسته‌اند با استفاده از عنوان ال.‌ای.‌دی به سود سرشاری دست پیدا کنند و این در حالی است که محصول آنها در واقع ال.‌ای.‌دی نبوده است!

این روزها بازار لوازم خانگی جهان و به تبع آن ایران آماج هجوم کالاهای مختلف بوده و هر یک از شرکت‌های صنعتی و تولیدی جهان در رقابت با سایر شرکت‌ها سعی می‌کنند مدل‌های جدیدی را روانه بازار کشورمان کرده و مشتریان را به سمت خود جلب کنند.

با نگاهی به انواع و اقسام کالاها به ویژه در حوزه لوازم خانگی می‌توان متوجه شد که شرکت‌های فعال در این عرصه به طور متناوب مدل‌های جدید خود را روانه بازار کرده و هر روز در پی افزایش سهم خود در بازارهای جهانی هستند.

در این بین شرکت‌های جهانی علاوه بر ایجاد تغییراتی در مدل‌های جدید خود سعی می‌کنند قیمت این محصولات را نیز تا جایی که امکان دارد، ثابت باقی نگه دارند که این موضوع باعث جذب مشتریان بیشتری می‌شود.

به‌گزارش ایسنا، اما طی یکی دو سال‌ اخیر یکی از محصولاتی که تبلیغات زیادی روی آن انجام شده، تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی (LED) است. نوعی از تلویزیون که نسل بعد از ال.‌سی.‌دی (LCD) محسوب می‌شود.

در مورد تلویزیون‌های ال‌.سی.‌دی تاکنون صحبت‌های زیادی شده، اما در مورد تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی کمتر.

بد نیست در این بین سری به دنیای تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی زده و به طور مختصر با این نوع تلویزیون‌ها آشنا شویم.

ال.‌ای.‌دی مخفف عبارت دیود تشعشع نور (Light-Emitting Diode) است. نمایشگرهای ال.‌ای.‌دی آن دسته از نمایشگرها هستند که از دیودهای نورافشان برای نمایش تصاویر استفاده می‌کنند و این دسته از نمایشگرها در اندازه‌هایی بسیار بزرگ و در مکان‌هایی خاص کاربرد دارند.

با این وجود باید سوال کرد که چرا این دیودهای نورافشان تحت عنوان تلویزیون به خانه‌ها یا محل کار افراد راه یافتند؟

نکته جالب اینجا است که برخی از شرکت‌های معتبر جهان توانسته‌اند با استفاده از عنوان ال.‌ای.‌دی به سود سرشاری دست پیدا کنند و این در حالی است که محصول آنها در واقع ال.‌ای.‌دی نبوده است!

به عنوان مثال یکی از شرکت‌های کره‌‌ای با سری جدید ال‌.سی.‌دی‌های خود که از ال.‌ای.‌دی برای روشن‌سازی صفحه بهره می‌گیرند، توانسته سهم مناسبی را در بازار به‌دست آورد. این در حالی است که این نوع تلویزیون‌ها ال.‌ای.‌دی نیستند.

همین موضوع اعتراض‌هایی را نیز نسبت به نحوه تبلیغات این شرکت برانگیخته است.
یک دیود نورافشان یا همان ال.‌ای.‌دی هم‌اکنون بسیار بزرگ‌تر از آن است که بتواند جایگزین یک پیکسل به عنوان مثال در تلویزیون خانگی شود.

ساخت تلویزیون ال.‌ای.‌دی در مجموع پرهزینه‌تر از تلویزیون‌های کنونی بوده و قیمت آن‌ نیز حدود دو برابر همتای خود یعنی ال‌.سی‌.دی موجود در بازار و حتی پلاسما است.

تاکنون نمایشگرهای ال‌.سی‌.دی از لامپ‌های فلورسنت برای روشن‌سازی صفحه استفاده می‌کردند. استفاده از این لامپ‌ها مشکلاتی را به همراه داشت که از جمله آنها می‌توان به نبود قابلیت نمایش رنگ مشکی به‌طور کامل و عمیق اشاره کرد، چرا که لامپ‌های فلورسنت همیشه روشن بوده و مقداری نور از آنها رخنه می‌کند.

فقدان قابلیت نمایش این رنگ به طور عمیق موجب افت وضوح تصویر می‌شود. همچنین فقدان طیف وسیعی از رنگ‌ها در فلورسنت‌ نیز اشباع رنگ را محدود می‌کند. این مشکلات باعث شد تا صنعت صوتی و تصویری جهان به سمت به‌کارگیری فن‌آوری جایگزین جدیدی جهت روشن‌سازی صفحه‌ای ال‌.سی‌.دی سوق داده شود و آن چیزی نبود جز استفاده از ال.‌ای.‌دی.
تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی در هر صورت میزان برق کمتری نسبت به آن دسته از ال‌.سی.‌دی‌ها که به لامپ‌های فلورسنت مجهزند، مصرف می‌کنند.

تلویزیون‌های ال‌.سی‌.دی که از ال.‌ای.‌دی برای روشن‌سازی صفحه بهره می‌گیرند، از چهار جنبه نسبت به ال‌.سی.‌دی‌هایی که از فلورسنت برای انجام این کار استفاده می‌کنند، برتر هستند:

- تولید تصویری شفاف و واضح‌تر و نیز تیرگی عمیق‌تر (فقط در نوع دوم نه Edge LED)
- باریکی قابل توجه عرض نمایشگر نوع اول یا Edge LED
- مصرف برق کمتر
- ارائه طیف رنگ وسیع‌تر

یادآوری می‌شود که نخستین تلویزیونی که از ال.‌ای.‌دی در بخش پشتی خود برای روشن‌سازی استفاده می‌کرد، توسط شرکت سونی در سال ۲۰۰۴ میلادی معرفی شد.
همچنین باید به این نکته توجه کرد که وضوح تصویر یک تلویزیون ال.‌سی.‌دی که برای روشن‌سازی صفحه از ال.ای.‌دی‌های تعبیه شده در پشت خود بهره می‌گیرد، به مراتب بالاتر از آن نوع است که ال.‌ای.‌دی‌ها را در پیرامون خود جای داده است.

وضعیت تولید ال.‌ای.‌دی در ایران

بازار صوتی و تصویری ایران نیز چند سالی می‌شود که مهمان ال.‌ای‌.دی‌های تولید داخل یا وارداتی است.

به گفته محمدرضا شهیدی، دبیر انجمن تولیدکنندن لوازم صوتی و تصویری، در سال گذشته تنوع تولید تلویزیون در کشور به ۱۴۰ مدل رسید و همچنین از کل تلویزیون کشور در سال گذشته ۸۰ درصد مربوط به ال‌.سی‌.دی و ال.‌ای.‌دی و ۲۰ درصد آن مربوط به تلویزیون‌های لامپی بود.

وی همچنین معتقد است که سطح فن‌آوری به کار رفته در تولید تلویزیون‌های ال‌.سی‌.دی فرق چندانی با تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی ندارد و معمولا محصولات جدیدی که در شرکت‌های خارجی به تولید می‌رسند، بعد از گذشت سه تا چهار ماه وارد ایران می‌شوند.

منبع : دنیای اقتصاد


برچسب ‎ها:،،
ارسال شده در تلویزیون های LCD LED Plasma | بدون نظر

ال سی دی یا پلاسما ؟ انتخاب درست کدام است؟

نوشته شده توسط SATSHOP در ۲۰ مهر ۱۳۹۰ 8:59 ق.ظ 1,622 views

کارت بانکی تان را برداشته و برای خرید یک تلویزیون صفحه تخت درست و حسابی به فروشگاه لوازم صوتی و تصویری می روید. بعد از ورود به فروشگاه تازه مشکل شروع می شود، حال باید بین تلویزیون های ال سی دی و پلاسما دست به انتخاب بزنید! به راستی کدامیک بهتر است و نیاز مرا برآورده می کند؟ حتی اگر بخواهیم مساله را سخت تر کنیم، باید پای تلویزیون های ال ای دی را هم به این بازی باز کنیم . اما ترجیح می دهم در جای دیگری به آن بپردازم و شما را برای خرید تلویزیون جدید ناامید نکنم.

 اگر بخواهیم منصفانه به دو گروه درگیر در این ماجرا نگاه کنیم، هر یک از این استانداردها دارای مزایا و معایبی هستند که هنگام انتخاب باید مورد توجه قرار گیرند و هیچ یک از آنها را نمی توان کامل و بی عیب دانست. فقط هنگام خرید باید نیازهای مان و نسبتش با جیب مان را سبک و سنگین کنیم و مناسب ترین انتخاب را داشته باشیم.

  تفاوت های میان تکنولوژی پلاسما و ال سی دی  
صفحات پلاسما و ال سی دی ممکن است در ظاهر شبیه هم باشند، اما شکل ظاهری و میزان ضخامت را می توان پایان شباهت این دو تکنولوژی دانست. نمایشگرهای پلاسمایی همانگونه که از نامشان بر می آید ، شامل شبکه ای از سلول های کوچک حاوی پلاسمای گازی است که با ولتاژ الکتریکی مشخصی برای ایجاد تصویر تحریک می شوند. نمایشگرهای ال سی دی (liquid crystal display یا صفحه نمایش کریستال مایع) از حجم فشرده ای از کریستال مایع تشکیل شده اند که فضای بین دو صفحه شیشه ای را پر کرده. در اینجا تصاویر توسط سطوح گوناگون شارژهای الکتریکی که بر روی کریستال مایع اعمال می شود به وجود می آیند.

 آیا میان کیفیت تصویر تلویزیون های سی آر تی معمولی با تلویزیون های پلاسما و ال سی دی تفاوت خاصی قابل مشاهده است؟  
 برای مصرف کنندگان اینکه چه اتفاقاتی در پشت پرده تولید تصویر تلویزیون می افتد اصلا اهمیتی ندارد. بلکه موضوع مهم چگونگی ایفای نقش این ابزار در نمایش بی عیب و نقص تصاویر است. از این دیدگاه هر دوی تلویزیون های پلاسما و ال سی دی تصاویر عالی و جذابی تولید می کنند. البته هنوز هم ممکن است برخی عاشقان سینمای خانگی و خوره های بازی را بیابید که معتقدند سی آر تی ها تصویر بهتری دارند. هرچند که با تولید پلاسماهای جدید و پیشرفت های کیفی ال سی دی با استفاده از تکنولوژی ال ای دی بک لایت دیگر این گونه صحبت ها کم لطفی و متعصبانه به نظر می رسند.

 اما در مقام مقایسه این دو تکنولوژی افرادی که به شکل حرفه ای از سینمای خانگی استفاده می کنند، معتقدند که کیفیت پلاسما یکی دو پله بهتر از ال سی دی است و به قول معروف یک سر و گردن بالاتر است. دلیل این امر هم در اینجا است که تلویزیون های پلاسما رنگ سیاه واقعی تر و تیره تری را نسبت به ال سی دی ها نمایش می دهند و این تفاوت باعث می شود در سکانس های تاریک فیلم جزئیات و کنتراست بهتری را شاهد باشیم. ماهیت فناوری ال سی دی اینگونه است که نوری از پشت لایه های شیشه ای به آن می تابد تا تصویر تولید شود و همین امر هم باعث می شود که ال سی دی ها هیچگاه به تاریکی حقیقی دست نیابند. زیرا در تاریک ترین صحنه ها هم باز مقدار کمی نور از میان پیکسل های تصویر به بیرون نشت می کند. البته این نقیصه در نسل های جدید ال سی دی رو به بهبود است.

 مزایای پلاسما نسبت به ال سی دی  
علاوه بر کنتراست بهتر به دلیل قابلیت نمایش رنگ سیاه عمیق تر، تلویزیون های پلاسما نسبت به ال سی دی ها زاویه دید بهتری دارند. زاویه دید یعنی اینکه شما در چه موقعیتی از فضای ۱۸۰ درجه ای جلوی صفحه بنشینید و بدون کاهش کیفیت و یا تغییر رنگ بتوانید تصاویر را ببینید. این زاویه در ال سی دی ها مقداری کوچک تر از پلاسما است و از دو طرف تصویر چندان مناسبی را نمی توان دید. البته این زاویه روز به روز در حال باز شدن است و برخی از ال سی دی هایی که به تازگی به بازار ارائه شده اند زاویه دیدی همانند پلاسماها دارند. پلاسماها همچنین رنگ های روشن تر و شفاف تری را به نمایش می گذارند. این ایراد ال سی دی باز هم به همان نشت نور از پشت لایه کریستال مایع برمی گردد که میزان اشباع رنگ ها را تحت تاثیر قرار می دهد.

 برخی صاحب نظران هم عقیده دارند که بعضی ال سی دی ها تصاویر را کمی محو و تار نمایش می دهند، که این مورد در صحنه های پرسرعت فیلم ها و یا برنامه های ورزشی بیشتر قابل تشخیص است. البته این صحبت را بیشتر در خصوص نسل های قبلی ال سی دی می توان پذیرفت و ال سی دی های جدید چنان تغییر و تکامل معنی داری را پشت سر گذاشته اند که تفاوت های اینچنینی آنها با پلاسما بسیار ناچیز شده است. با کم شدن زمان پاسخگویی پیکسل ها (که با میلی ثانیه سنجیده می شود) چنان تصاویری در صحنه های اکشن به شما نشان داده می شود که باورش هم برای تان سخت است.

بزرگترین مزیت تلویزیون های پلاسما نسبت به پسرعموهای ال سی دی شان قیمت ارزان تر آنها است، به خصوص که در تلویزیون های صفحه بزرگ این قیمت بیشتر محسوس و قابل لمس است. با توجه به رزولوشن و کیفیت تصویر، هنوز تلویزیون های پلاسما به راحتی پشت ال سی دی های هم قیمت شان را به خاک می مالند. در بازار بسیاری از کشورها امروزه تلویزیون های پلاسما در اندازه های ۴۲ تا ۷۰ اینچ ارائه می شوند. مثلا یک پلاسمای ۴۲ اینچ با رزولوشن ۱۰۲۰×۷۶۸ تقریبا ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ دلار قیمت دارد. و حتی ممکن است یک پلاسمای ۳۲ اینچ را با قیمتی زیر ۸۰۰ دلار هم پیدا کنید. اما مطمئنا برای ال سی دی های اینچنینی باید مبالغ بالاتری را بپردازید، هرچند که این تفاوت روز به روز کمتر و رقابت بیشتر می شود.

 مزایای ال سی دی نسبت به پلاسما  
 ال سی دی ها نسبت به پلاسماهای هم اندازه شان معمولا رزولوشن تصویر بالاتری دارند، که این به معنی تعداد پیکسل بیشتر در صفحه است. ال سی دی همچنین نسبت به صفحات پلاسما برق کمتری مصرف می کند. برخی از مدل های جدید ال سی دی حتی کمتر از نصف پلاسماهای هم گروه شان مصرف انرژی دارند.

از نظر جثه هم ال سی دی ها از پلاسماهای هم اندازه شان سبک تراند و همین امر جابجایی و نصب آنها روی دیوار را راحت تر می کند. یکی از دلایل این امر استفاده از پلاستیک در ساخت صفحه محافظ بیرونی ال سی دی ها است. در صورتی که در تلویزیون پلاسما این صفحه باید از شیشه ساخته شود.

 برخی خبرگان در زمینه ال سی دی هم عقیده دارند که طول عمر ال سی دی ها بسیار بیشتر از صفحات پلاسما است. البته این نظر بیشتر در خصوص نسل های اولیه پلاسما صحیح بود که پس از ۲۰ هزار ساعت کار نیمی از روشنایی اولیه شان را از دست می دادند. اما بسیاری از پلاسماهای موجود در بازار طول عمری تقریبا برابر با ال سی دی و در حد ۶۰ هزار ساعت دارند. با یک حساب ساده متوجه می شوید که این زمان یعنی اینکه شما می توانید برای ۷ سال متوالی ۲۴ ساعته از تلویزیون تان استفاده کنید.

 از نظر کیفیت هم ال سی دی ها بالاخره در یکی دو سال اخیر با معرفی تکنولوژی LED Backlight تقریبا خودشان را به پلاسما رساندند. در این فناوری به جای استفاده از لامپ های فلورسنت از یک مجموعه نور ال ای دی استفاده می کنند. از نور ال ای دی هم به دو روش استفاده می شود: مستقیم و کناری. مسلما استفاده از روش مستقیم بسیار بهتر است، زیرا به تولیدکنندگان این امکان را می دهد که هنگام لزوم نور بخش هایی از تصویر را خاموش کنند که این به معنی کنتراست و وضوح تصویر بیشتر است. در روش کناری هم همانگونه که از نامش پیدا است، از گروهی ال ای دی در اطراف صفحه نمایش استفاده می شود. این نور سپس با استفاده از تعدادی آینه به طور یکنواخت در تمام صفحه پخش می شود، که بسیاری از کارخانه ها هم از همین روش استفاده می کنند. امسال هم باید منتظر استفاده بیشتر از ال ای دی در صفحات نمایش و کیفیت بهتر تصاویر باشیم، اما یادمان باشد که آن را با OLED ها که یک دسته جدا در شاخه صفحات نمایش هستند اشتباه نگیریم!

ممکن است شما چیزهایی در خصوص سوختگی صفحات پلاسما شنیده باشید. چیزی که به طور معمول در صفحات ال سی دی دیده نمی شود. این سوختگی صفحه هنگامی صورت می گیرد که یک تصویر ثابت برای مدت زمان طولانی روی صفحه نمایش داده شود، در نتیجه شبه آن تصویر همانند روحی سرگردان روی صفحه باقی می ماند که در اصطلاح از آن با عنوان سوختگی صفحه یاد می کنند. البته در پلاسما های امروزی این مورد کمتر به چشم می خورد که آن را باید ممنون فناوری تازه تر و امکاناتی از قبیل Screen Saver باشیم، اما به هر حال سوختگی صفحه نمایش هنوز یکی از اتفاقات دردناکی است که ممکن است برای صاحبان پلاسما به وقوع بپیوندد. خب، البته در پلاسماهای امروزی این مسئله فقط چند روز باعث دردسر در تماشای برنامه های مورد علاقه تان می شود و به مرور از بین می رود.
ال سی دی ۴۶اینچ سونی با تکنولوژی ال ای دی بک لایت XBR45

با این تفاسیر، در حال حاضر کدام یک برای من مناسب تر است؟ ال سی دی یا پلاسما؟  
اگر تصمیم دارید برای خرید یک تلویزیون صفحه بزرگ (منظورم بالای ۵۰ اینچ است) به فروشگاه مراجعه کنید، مناسب ترین انتخاب تان پلاسما خواهد بود. با انتخاب پلاسما دست شما برای خرید های گنده تر با هزینه کم کاملا باز است تا حسابی بتوانید در بین دوستان و آشنایان خودی نشان دهید! اگر چه ال سی دی رزولوشن بهتری را در اختیار شما می گذارد، اما پلاسما هنوز از لحاظ کیفیت تصویر روی سکوی بالایی ایستاده است و به شما لبخند می زند. البته نکته دیگری که در تصمیم گیری شما بین پلاسما و ال سی دی حتما باید مورد توجه قرار گیرد، وجود تیونر دیجیتال HD داخلی است. زیرا هنوز برخی تلویزیون ها فقط دارای تیونر آنالوگ هستند که با این صفحه بزرگ کیفیت چندان مناسبی را برای تماشا نخواهید داشت.

اگر قصد انتخاب تلویزیونی در اندازه کوچکتر دارید (۱۷ تا ۴۲ اینچ) تنها راهی که یک محصول خوش قیافه و خوش فرم را که با سلیقه تان جور باشد به خانه ببرید، خرید یک ال سی دی است. و باعث خوشحالی خریداران است که ال سی دی ها امروزه پایین ترین قیمت تاریخ تولید و فروش خود را دارند.

البته در خصوص نوع و محل استفاده تلویزیون هم جای بحث فراوانی است، اینکه می خواهید از آن در محیط روشن و معمولی خانه استفاده کنید یا اینکه یک محیط تاریک و سینما مانند را ترجیح می دهید؟ خرد جمعی اینگونه حکم می کند که ال سی دی به خاطر سیستم نور پشتی اش برای استفاده در روز و محیط های روشن مناسب است و پلاسما به دلیل اینکه در صفحه جلویی اش از شیشه استفاده می کند برای یک سینمای خانگی تاریک کاربردی تر خواهد بود. با این حال محصولاتی مانند پلاسماهای صفحه مات پایونیر و ال سی دی های تولید شده با تکنولوژی ال ای دی بک لایت با کیفیت تیرگی مناسب، تمام این محاسبات را به هم ریخته اند. پس بهتر است اینگونه بگوییم که برای محیط های تاریک پلاسما بهترین گزینه است و همچنین پلاسمای با پوشش مات و ضدانعکاس نور وسیله ای همه فن حریف خواهد بود.

در این میان، آیا واقعا خرید یک نمایشگر فول اچ دی ۱۰۸۰p عاقلانه است؟  
اگر شما واقعا یک معتاد تصاویر HD هستید که سعی می کنید تا حد امکان فقط از منابع با کیفیت ۱۰۸۰p استفاده کنید، پس ظاهرا بهترین انتخاب شما یک ال سی دی خواهد بود. به هرحال ۱۰۸۰p به سرعت در حال تبدیل شدن به یک فرمت عادی و روزمره است که توسط بسیاری از ال سی دی های با رزولوشن تصویر ۱۹۲۰×۱۰۸۰ پیکسل پشتیبانی شده و قابل نمایش است. امروزه حتی ال سی دی ها و پلاسماهای ارزان قیمت هم با رزولوشن ۱۳۶۶×۷۶۸ و ۱۰۲۴×۷۶۸ که همان ۷۲۰p است تولید می شوند. اگر آنقدر پول کنار گذاشته اید که می خواهید یک صفحه نمایش ۵۰ اینچی یا بزرگتر بخرید، دلیلی ندارد که به کیفیتی کمتر از ۱۰۸۰p فکر کنید.  

البته محتوای خیلی کمی با کیفیت ۱۰۸۰p برای تماشا وجود دارد و بسیاری از شبکه های تلویزیونی هنوز این کیفیت را پشتیبانی نمی کنند و یا حتی فیلم های سینمایی بصورت دی وی دی و با کیفیتی کمتر از این حد عرضه می شوند. امروزه تنها می توان از دیسک های بلوری و ویدیوهای دانلودی HD به عنوان تنها منابع تصویری با کیفیت ۱۰۸۰p نام برد. اما مطمئنا در آینده ای نزدیک این داستان به لطیفه بامزه ای شباهت پیدا خواهد کرد. کدام یک از شما هنوز از نوارهای بتا مکس و حتی نوارهای VHS برای تماشای فیلم استفاده می کنید؟


برچسب ‎ها:،،
ارسال شده در تلویزیون های LCD LED Plasma | بدون نظر